Equador.

Zo rond 7 december zitten we al een paar duizend mijn noordelijk van Valdivia waar we vertrokken zijn en naderen de grens van Peru en Equador. De plannen die we hadden zijn al enige malen veranderd. Het laatste plan is de boot in Guayaquil te leggen en vanuit daar naar Cuzco Peru te vliegen. De dames hebben hun vertrekdatum al verzet naar 27 december. Enfin bij Punta Parinas, de ingang van de baai van Guayaquil vliegen we met een zuidelijke wind van 30 knopen door een veld boortorens nog van Peru. Al surfend voor de wind loopt de snelheid op tot 15 knopen. Maar we zeilen er niet alleen want het barst van zeilende vissersscheepjes van maximaal 6 meter lang die daar halve wind zeilend aan het vissen zijn , duurzaam vissen of niet soms! Respectvol kijken we naar deze mannen die met zeilen uit de lappenmand een boterham proberen te verdienen. Wat verderop wordt ons door gemotoriseerde vakbroeders vis aangeboden.
Weer in de avond zeilen we Canal Jambeli binnen en ankeren bij een garnalen kwekerij kompleet met uitkijktorens.Lekker klimaat om iets te ondernemen! Aan een bewaker gewapend met een pistoolmitrailleur, vraag ik toestemming om water te tanken en te ankeren. Het is goed.

Het is een prachtige delta.

De boosdoeners, de bijna ontplofte Northstar accus, geweldige dingen trouwens ,dat ze zo lang heel blijven.

vervolg Salaverry

Enfin, als een verzopen kat meld ik mij bij de Capatana dosPortos Salaverry, geen engels sprekende heren dus maar op pad naar het havenkantoor. De havenmeester ligt nog in bed maaqr spreekt engels en is goed in het zin. Er is echter een probleem want de stroom is uitgevallen en de computers draaien dus niet terwijl er een groot aantal fotmulieren in veelvoud moeten worden ingevuld. Twee extra klerken en een fototoestel bieden uitkomst en na 2.5 uur pennen door drie man sta ik weer buiten met alle documenten op mijn camera.

Om 12 uur mag ik vertrekken, na eerst boodschappen gedaan te hebben op de plaatselijke markt onder begeleiding van een armada matroos, ik zou eens weg kunnen lopen stel je voor! Enigszins opgedroogd kom ik weer bij de Job aan waar intussen een andere armada matroos weer van alles zit op te schrijven. Na een uur is dit ook klaar en gaan we ankerop richting Equador. De kapotte accus zijn ontkoppeld en de sfeer aan boord is weer optimaal.

 Dit is oceaanzeilen in een passaatwind , lekker zitten en kijken.

 Over de kop in een kleine boot in een kleine branding