Over ons
- Het idee voor de reis.
- Wij, Tyne en Pieter Bos wonende in Ternaard-Friesland, varen met ons zelf gebouwde schip, gedurende een aantal jaren rond Zuid en Noord Amerika. Een deel van onze route komt overeen met de route gevolgd door de russische marineman Adam von Krusenstern in de achtiende eeuw. Wij zijn vertrokken in 2008.
Blogarchief
woensdag 23 februari 2011
Vogelaars.
Voor de nachtjes in de ecolodge worden we opgehaald door een taxi, niet zo eco dus. Onze kamer is zo groot als een flink appartement heeft 2 toiletten, bubbelbad met uizicht op de prachtige tuin, dus alles very eco!. We ontmoeten een aantal gasten die behoren tot de doelgroep van deze lodge n.l. birders (vogelaars).
Als we in de middag met een gids een wandeltocht door het oerwoud maken naar de zoveelste waterval die we op onze reizen hebben gezien wordt mijn blauwe verrekijker met peilkompas kritisch bekeken. Vogelaars hebben bijna altijd groene verrekijkers. Ik vertel hun dat mijn kijker speciaal voor zeevogels is en dat ik kan zien welke kompaskoers ze vliegen. Later horen ze natuurlijk dat wij zeilers zijn en eens lekker willen relaxen op het vaste land, ook uitslapen dus. zoniet de vogelaars want die stommelen om 4.30 uur al op de gang om buiten naar de ontwakende birds te kijken. Met de gids hebben we trouwens wel 10 soorten mieren, 3 kikkers maar geen enkele vogel gezien. Bij het ontbijt zitten de hoofdzakelijk amerikaanse birders ook al met kijkers en een vogelboek bij de hand te eten. Overigens heel aardige en zeer reislustige mensen!
Als we in de middag met een gids een wandeltocht door het oerwoud maken naar de zoveelste waterval die we op onze reizen hebben gezien wordt mijn blauwe verrekijker met peilkompas kritisch bekeken. Vogelaars hebben bijna altijd groene verrekijkers. Ik vertel hun dat mijn kijker speciaal voor zeevogels is en dat ik kan zien welke kompaskoers ze vliegen. Later horen ze natuurlijk dat wij zeilers zijn en eens lekker willen relaxen op het vaste land, ook uitslapen dus. zoniet de vogelaars want die stommelen om 4.30 uur al op de gang om buiten naar de ontwakende birds te kijken. Met de gids hebben we trouwens wel 10 soorten mieren, 3 kikkers maar geen enkele vogel gezien. Bij het ontbijt zitten de hoofdzakelijk amerikaanse birders ook al met kijkers en een vogelboek bij de hand te eten. Overigens heel aardige en zeer reislustige mensen!
Panama stories.
We vermaken ons prima in Panama City! We bezoeken de oude stad met uitzicht op het nieuwe stadsdeel en nemen een kijkje in de gigantische busterminal van Albrook, een wijk waar vroeger de Amerikanen hun huisvesting hadden. Om een indruk te krijgen wat ons te wchten staat gaan we een kijkje nemen bij de Miraflores sluizen. Er is een expositieruimte die laat zien hoe eea is gemaakt en er is ook uitleg over de nieuwe sluizen. De huidige sluizen zijn 33 meter breed, de nieuwe sluizen worden 55 meter breed. De huidige schepen van maximaal 32 meter breed kunnen 4000 containers vervoeren. In de nieuwe sluizen die in 2014 klaar moeten zijn, passen schepen die 12000 containers kunnen vervoeren. Als we in het restaurant van het bezoekerscentrum zitten te lunchen, wordt een gigantisch cruiseschip geschut, een prachtig gezicht. Iedereen op het schip stond te zwaaien, wij dachten naar ons, maar het was voor een webcam die op de kant staat, zoals we later ontdekten toen we er zelf doorgingen. Ook zien we een span van 3 zeilboten door de sluizen gaan. Het opmeten van de boot en het klaarmaken van de papieren vergt meer tijd dan verwacht dus zijn we het binnenland ingegaan, eerst naar een ecolodge voor vogelaars, met uitzicht over de Carieb, aan de andere kant van Panama dus.
vrijdag 4 februari 2011
Panama.
Het is nu 5 februari en liggen al weer een paar dagen in Panama City, aan het begin van het Panama Kanaal, in yachtclub Balboa. Een heel andere wereld met wolkenkrabbers skyhigh en alle voorzieningen bij de hand. We hebben eerst een paar prachtige ankerbaaien in Panama bezocht en daarna naar de Perlas Archupel gezeild. Ook mooi maar erg warm en we hadden bijna niets meer te eten en te drinken aan boord . Tyne had wat last van buikkrampen waardoor we hebben besloten maar door te varen naar deze stad. Er liggen hier trouwens ook doorvaarders van een ander kaliber oa een Amerikaans stel die in 44 dagen van San Diegi VS naar Panama hebben gedreven. We liggen 10 meter verwijderd van de aanloopgeul naar de sluizen en je weet niet wat je ziet wat hier allemaal voorbij komt. Vrachtschepen betalen een fee tussen 100,000 en 200.000 dollar om door het kanaal te varen. Cruiseschepen zelfs het dubbele. Wij zijn nu druk doende alle papieren bij elkaar te krijgen en binnenkort wordt de JOB opgemeten door de officials. We zijn van plan een weekje het binnenland met een bus in te gaan, er is een hoop te zien hier!
Abonneren op:
Posts (Atom)